به درستى كه ما مأمور شده‌ايم كه با عقل باشيم ؛ در هر جا كه باشد . جبرئيل گفت كه : پس به كار خويش مشغول باشيد و به آسمان بالا رفت » . 3 / 3 . احمد بن ادريس ، از محمد بن عبدالجبّار روايت كرده است ، از بعضى از اصحاب ما كه آن را مرفوع ساخته به سوى امام جعفر صادق عليه السلام و گفته است كه : به آن جناب عرض كردم كه : عقل چيست ؟ فرمود : « چيزى است كه خداوند مهربان به آن بندگى و پرستيده شود ، و بهشت‌ها به آن كسب شود » . راوى مىگويد : گفتم : چه بود آنچه در معاويه بود ؟ حضرت فرمود كه : « آن ، زيركى بود و دريافت و شيطنت و اين شباهت دارد به عقل ، و عقل نيست » . 4 / 4 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از ابن فضّال ، از حسن بن جَهم روايت كرده است كه گفت : شنيدم از حضرت امام رضا عليه السلام كه مىفرمود : « دوست هر مردى ، عقل اوست و دشمن وى جهل اوست » . 5 / 5 . از احمد بن محمد ، از ابن فَضّال ، از حسن بن جَهم روايت كرده است كه گفت : به خدمت حضرت امام رضا عليه السلام عرض كردم : در نزد ما گروهى هستند كه ايشان را دوستى با شما هست ، و ليكن اين رأى و اعتقاد و عزيمت نيست و اين قول را مىگويند . آن حضرت فرمود كه : « اين گروه نيستند از آنها كه خدا ايشان را عقاب فرموده است . خدا مىفرمايد كه : « فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الْأَبْصارِ » « 1 » ، يعنى : پس پند و عبرت گيريد اى صاحبان بينايىها و ديدها » . 6 / 6 . احمد بن ادريس ، از محمد بن حسّان ، از ابومحمد رازى ، از سيف بن عَميره ، از اسحاق بن عمّار روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « هر كه عاقل باشد ، او را دينى و كيشى خواهد بود ، و هر كه را دينى باشد ، داخل بهشت مىشود » . 7 / 7 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند از احمد بن محمد بن خالد ، از حسن بن على بن يقطين ، از محمد بن سِنان ، از ابى الجارود ، از امام محمد باقر عليه السلام كه آن حضرت فرمود كه : « خدا با بندگان خويش در حساب در روز قيامت دقت مىكند بر اندازهء عقل‌ها كه ايشان را عطا فرموده است در دنيا » . 8 / 8 . على بن محمد بن عبداللَّه ، از ابراهيم بن اسحاق احمر ، از محمد بن سليمان

--> ( 1 ) . حشر ، 2 .